بیا فکر کنیم

سی سالگی مرز خوشبختی ست

موهای

    یک کم سفید

صورت

    یه کم چروک

پستان  های

              یه کم آویزان

بیا فکر کنیم

ما خوشبخت ترین پستانداران روی زمینیم

بعد

کنار هم دراز بکشیم

ستاره هارا تماشا کنیم

ودر سکوتی طولانی

              سکوت کنیم

بیا فراموش کنیم

                    اندامم را

                      که بوی قرمه سبزی می دهد

بعد

با صدای بلند

   فریاد بکشم

"من

خوشبخت ترین سی ساله ام"



تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۷ | 19:15 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |

می خواستم

با دنیا دوست باشم

با درد بیگانه

دست هایم را گم کردند

خفت ها را برایم جور

من

کفشدوزک کوچکی بودم

لابه لای سبزی های به گل نشسته

آب از سرمان که گذشت

داس را برداشتند

اما

هیچ وقت نفهمیدم

گناه  من

کدام ناشزه بودن است

که فلسفه ی دست هایم را

انکار کردند



تاريخ : جمعه ۱۳۹۲/۱۱/۱۸ | 19:21 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |

رگ هایم زوزه کشیدند

تا درد

   اندامم را نوازش کند

بین من و خنده

       من و گریه

فقط اتاق شیشه ای فاصله شد

گفته بودم

با گرگ ها هم صدا می شوم

اما

همین جا

درست کنار شعرهایم

                       پوشک بچه عوض می کنم!



بهاره نوروزی سده بهمن ماه



تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۰۸ | 21:5 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |
 


پرده را می کشم


در من


      حسی بیدار می شود


-دخترم می خوابد-


چقدر راه مانده؟


چقدر باید بدوم؟


چند جفت کفش پاره کنم؟


      -دخترم در خواب آه می کشد-


      حسی


         شبیه به مادر ماندن

 


سینه هایم رگ می کند


-دخترم در خواب گریه –


سرم تیر می کشد


تست شنوایی


تیرویید


سونو گرافی


-دخترم در خواب می خندد-


پرده را رها می کنم


رها


      رها می خندد



تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۲/۱۰/۲۶ | 19:27 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |

دخترم با باران آمد

پسرم با

    باد رفت

قصه ی کوتاهی داشت

دست هایم

در موهایش ماند

برف روی شانه ام

زندگی  درد تازه ای هم داشت؟

زندگی تاب تازه ای برداشت

پوچ بود

پوچ ماند

کیش شد

مات...

مات مرد

 􈫐􈫐񓦬

بخند

پسرم

عیب از تو نبود که

کلاغ من

قصه اش را بر باد داد!

 



تاريخ : شنبه ۱۳۹۲/۱۰/۰۷ | 15:25 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |
؟

 



تاريخ : چهارشنبه ۱۳۹۲/۱۰/۰۴ | 12:25 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |
این روزها

با طنابی که دور گردنم

                مهر شده است


به هیچ کجا سفر نمی کنم


فقط گوشه ای کز می کنم

و ملافه ای سرد

              روی بدنم پهن


_کسی صدایم نمی زند؟_

گنگ و خاموشم

آنقدر که از پچ و پچ

                 هیچ زنیکه ای سردرنمی آورم

_من ،رقص مرگ را می چشم؟_

              ◘◘◘

کاش کسی نگوید

بهار

حواست کجاست

          چشم هایت در ماهی تابه سوخت!



تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۲/۰۷/۳۰ | 9:6 AM | نویسنده : بهاره نوروزی |
این روزها

که با سبد خالی

      از کنار درخت های سیب برمی گردم

دیگر

به قول هیچ گرگی اعتماد نمی کنم

گفته بودم:

مواظب باشید

                درخت ها از شکوفه هایشان خسته نشوند 

 ◘◘◘

حالا نگران باغم

                که باد   را 

                               بشکند!





تاريخ : چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۶/۲۷ | 15:44 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |

 

دلم می گیرد

وقتی ساعت ها بدون قرار با من می دوند

وگل های پیراهنم

لقاح دسته جمعی را تجربه می کنند

علامتی سوال؟

آیا می شود

از پشت همین النگو ها

زنی را دید که در پیراهن سفیدش گریه می کند؟

-من کفش های سفیدم را جفت می کنم-

دم دری که گربه ای را کشتند

من ترسیدم

_ومن مجسمه ای زیبا بودم با پیراهنی سفید ویک جفت النگو_

تا این سناریو هم تمام شود

ومن

تمام مدت

در فکرهای زنی باشم

که خاطراتش را در آیینه می بافد!



تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۵/۲۸ | 18:18 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |

دریا نیستم

تا موج هایم   

    چشم هایت را خیره کند

باد نیستم

تا موهایت را نوازش کنم

کوه نیستم

   تا شانه ام،ازدرد هایت خانه بسازد


من فقط یک زن خیالاتی ام


زنی که هرشب با فکرهای تازه اش می خوابد

و صبح به آن    

          زندگی می بازد!




تاريخ : شنبه ۱۳۹۲/۰۴/۰۱ | 20:2 PM | نویسنده : بهاره نوروزی |